Anyż, koper makaroniarski i piołun, nazywane również świętą trójcą, owo trzy główne zioła, używane do produkcji absyntu. w zestawieniu spośród rodzaju receptury i kraju, w którym trunek ten jest wytwarzany, używa się również takich roślin jak: hyzop, melisa lekarska, anyż gwiazdkowy, korzeni dzięgielu, liści tataraku lub dyptamu, kolendry, przetacznika, jałowca, muszkatołowca i wielu rodzajów górskich ziół.
Poprzez prostą macerację piołunu w trunek otrzymuje się nader ciężki napój, dzięki obecności rozpuszczalnego w wodzie olejku piołunowego, jednej spośród najbardziej gorzkich substancji, występujących w przyrodzie. Oryginalne kodeks pośrodku dwoma procesami maceracji wymagają przeprowadzenia destylacji. W jej rezultacie uzyskuje się nijaki destylat o wokół 82% zawartości alkoholu. Absynt w takiej postaci określany mianem jest Blanche lub la Bleue. owo ostatnie wysłowienie było używane również w charakterze nazwa produkowanego nielegalnie w trakcie obowiązywania zakazu, natomiast następnie przemycanego do Francji, szwajcarskiego absyntu. Trunek jest dozwolone pozostawić w bezbarwnej postaci lub wywiać mu słynny naiwny kolor. jest dozwolone owo zrobić sztucznie, przez dodanie odpowiedniego barwnika ewentualnie metodą naturalną, w toku kolejnej maceracji. pozyskany wcześniej ciecz zabarwia się chlorofilem, przez dodanie do niego różnych ziół, natomiast zwłaszcza piołunu, hyzopu lekarskiego i melisy. Absynt o kolorze oliwkowym, powstały w trakcie tego procesu, określany mianem jest verte. czasem nadaje się temu alkoholowi barwę czerwoną, przez użycie we wspomnianym wyżej procesie kwiatów hibiscusa i innych kwiatów, bądź ziół o czerwonej barwie. tak pozyskany absynt określany mianem jest rouge. Teoretycznie możliwe jest uzyskanie każdego koloru, przez dodanie odpowiednich roślin, tymczasem tylko verte i rouge uznawane są zbyt wyprodukowane tradycyjnymi metodami. Do otrzymanego tak trunku, dodaje się wody, w celu uzyskania pożądanej zawartości alkoholu. Po wystawieniu na działanie światła, chlorofil rozpada się, zmieniając barwa alkoholu spośród oliwkowego na szmaragdowy, żółto-zielony, przez bursztynowy, aż do brązowego.
Różne rodzaje absyntu, wytwarzane na sposób nietradycyjny, powstają przez zmieszanie na zimnica ziół, esencji i olejków spośród alkoholem, spośród pominięciem procesu destylacji. Powstałe tak oleiste absynty niekoniecznie są złe, pomimo iż generalnie uważane są zbyt gorsze aniżeli tradycyjnie przedestylowane rodzaje tego alkoholu. Dodatkowo, w znakomitej większości, pozostawiają w ustach ciężki posmak.
Większość objętości butelki tego likieru stanowi niezakłócony alkohol, którego zawartość procentowa jest niezwykle wysoka i prawdopodobnie się wahać pośrodku 45% natomiast 89,9%[5], chociaż nie ma żadnych dowodów, tak aby absynt wytwarzany masowo kiedy bądź przekroczył 74%. dzięki wysokiej zawartości alkoholu i niskiej rozpuszczalności wielu składników, napój ten zwyczajowo nie jest spożywany w postaci czystej, owo znaczy wręcz po przelaniu do kieliszka, lecz po skomplikowanych przygotowaniach, które przez lata urosły do miary rytuału.